Wyprawa do Polskiego Centrum Kulturalnego

Dlaczego jesli cos jest "polskie" musi byc polskie do bolu?
W najfajniejszej (i najdrozszej) dzielnicy Dublina - Dublinie gregorianskim (tam, gdzie w parku spotkalismy Jeremiego Ironsa) miesci sie szumnie nazywane cenrtum. Probowalismy sie tam dostac ze wzgledu na liczaca 3tys (podobno) woluminow, biblioteke. Centrum dziala raz w tygodniu - w soboty od 4 do 6. W zeszlym tygodniu biblioteka nieczynna ze wzgledu na swieto narodowe. Zapraszano nas na "msze i uroczystosc" ale jakos nas nie kusilo.
Dzisiaj przekonalismy sie, ze ksiazki - to typowe polskie starocie ze szkolnej polki. Godny uwagi byl tylko Boy Zelenski i literatura zwiazana z Oswiecimiem. Poza tym... opasle tomy poezji Tuwima, Broniewskiego itp. O wspolczesnych mozna zapomniec....
Miejsce jak swietlica ku krzewieniu patriotyzmu w narodzie. Wielka sala, wielkie lustro, pianino,"nasz papiez", Kosciuszko i inne bzdety. Po co - pytam. Czy to ma sprawic, ze poczuje sie bardziej jak w domu? Na Boga ja nie tesknie za Mazurkiem Dabrowskiego. Potrzebuje aktualnych polskich czasopism, "swiezych" ksiazek etc. Nie bawi mnie picie herbatki i jedzenie ciasteczek z Tesco z Pania Janina i przypadkowo dobranym towarzystwem.
Najblizsze zapowiadane wydarzenie kulturalne - wystawa karakowskich szopek ( wszystkie eksponaty na sprzedaz).

Przynajmniej namowilam Elbiego na veganski obiadek w Govindas (zupa brokulowa z serem i chlebem domowego wypieku, danie dnia - napelniony od serca talerz roznosci - ryz, danie z tofu , dwa rodzaje ziemniaczkow w czyms tam i jakas kapucha w sosie :)). Popil 7upem ;> (bo coli nie bylo)